Dah dua hri dkat rumah, baru Mak bnyak tnya psal kehidupan dkat bumi bwah bayu. Sebelum2 ni Mak bnyak diam. Bercakap bila perlu. Tpi smalam aftr p rumah Pak Long, Mak okey dh ckit. Mak yg dulu adlh org yg paling bnyak tahu psal kehidupan den, skrg kalau cousin2 tnya Mak, 'Sherah dh ad kwan ke mak su?' Jwpn Mak hnya sekadar 'Entah laa. Tnya bapa dia. Bapa dia yg byk tahu.'
Mustahil den x cerita ap2 dgan Mak tpi ternyata Mak byk terlupa dgan cerita2 yg dismpaikan msa calling dgan Mak.
Pagi tdi dduk sebelah Mak, buka galeri phone tnjuk dkat Mak gmbar2 den dkat Keningau. Dalam 5 minit je Mak fokus. Dlm 5 minit 2, nma yg mak ingat Arnett. Yg lain2 Mak x ingt langsung dah melainkan Hidayah dgan Zakiah. Itu pun sbab mmg itu yg Mak selalu jmpa tiap kali balik dan pergi ke Sabah.
Msa Mak tgok gambar2 2, den ckp dgan Mak, 'dyorg ni laa Mak yg byk tolong orang spnjg org dkat sana.' Tnjuk lagi gmbar, 'ni byk tlg orang msa org siapkan kajian.' Tnjuk lagi, 'ni tua setahun dri orang. Mcm abang orang dkat sna.' 'Ni pun tua setahun dri org. Mcm abang org jga. Tpi, ada org jeles dgan org psal dia. Org dh amik satu kptsn, tpi ssah org nak buat. Sbab org syg smua dyorg ni. Jdi nk buat kptsn utk yg sorg ni, org btul2 x kuat. Sbab org syg dya juga.'
setiap cerita yg dismpaikan dkat Mak, sebak je rsa. Tiap kali ckp byk tlg orang, ni abg orang dan lain2,tiap kali 2 sebak. Yup, tggal beberapa minggu. Jom berhenti kira, manfaatkan masa yg ada ni bersama2. Kita create moment2 yg bila satu hri nnti kita teringat semula, hnya senyuman indah yg terukir, bkan tangisan memikirkan kesakitan. Mari kita bljr utk redha dgan perpisahan.
No comments:
Post a Comment